14 Nisan 2017 Cuma

İştahsız Çocuk :(

Anne olmak ne kadar zor değil mi? Sürekli bir kaygı halindeyiz. Toplumumuzun bize dayattığı tabulardan ah bir kurtulabilsek ya. On bir yaşındaki oğlum Anıl için endişelenmekten onun müthiş hayat yolculuğunu kaçırıyorum bazen. Niye mi? Zayıf olduğu için :( Evet lütfen gülmeyin. Hiç bir şeyi bu kadar takıntı haline getirmedim. Haftanın üç günü Basketbol oynuyor ve mantık olarak harcadığı enerjiyi geri kazanması lazım amaaa benim oğlum maalesef İştahsız!!!!!!!!! Neler yaptığımı tahmin edemezsiniz, çalıştığım halde sırf doğru kaynaklardan beslensin diye kaç takla atıyorum. Sağlıksız aburcuburlar yerine (İncir, dut kuruları,badem,ceviz) ev yemekleri, ayrıca takviye vitaminler falan derken düşünmekten çok yoruluyorum. Bazen diyorum ki bunlar acaba hep Rahmetli anneciğimin bedduası olabilir mi? Bende iştahsız, mızmız bir çocuktum hiç bir şey yemezdim :( beslenme kaynağım sadece Su ve Cevizdi :) Rahmetli annem çok üzülürdü, tıpkı şimdi benim çocuğuma üzüldüğüm gibi ve bana derdi ki Allah sana senin gibi iştahsız bir çocuk versin de o zaman beni anlarsın diye... Ne kadar doğru söylemiş... Keşke onu zamanında bu kadar üzmeseydim :( Geçtiğimiz yaz Fransa'ya Parise ablamın yanına gittik, inanır mısınız şişman İnsan yok :) Büyükten küçüğe herkes zayıf olduğu için kimse kimseye eminim sen bu çocuğa bakamıyorsun demiyordur ! demediği gibi öyle üstten bir bakış ta fırlatmıyor dur. Onun için oradayken çook keyifliydim :) Taa ki Türkiye ye dönünceye kadar!!! Türkiye ye bir döndüm başladı hemen insanlar ay bu çocuk niye bu kadar zayıf demeye :( yahu diyorum ki kardeşim önemli olan sağlıklı olması değil mi? senin çocuğun şişman da ne oluyor? senede kaç kere antibiyotik kullanıyorsun bak diyorum ama kime diyorum ! nato mermer nato kafa!!! Geçenlerde Anıl efendi üst solonum yolundan rahatsızlandı ben hemen eyvah ! moduna geçtim :( kendimi suçlayacak ne varsa her şeyle suçladım ! İşte çalışmasaydım çocuğuma daha iyi bakardım. Keşke çok yorulmasam keşke daha genç anne olsaydım falan filan moralim yerle yeksan. Sonra dedim ki kendime kızım böyle düşünüyorsun ama Allahın gücüne gider ne beter hastalıklı çocuklar var ( hepsine Rabbim acil şifalar versin) yani anlayacağınız kafam bir negatif bir pozitif :) İki gündür nette geziniyorum :( İştah açan şuruplar, doğal yöntemler, yemek saatini eğlenceli hale getirmek neler neler... Bazen de kendimden sıkılıp aman be Tuba amma takıntılısın ! diyor hayatı akışına bırakıyorum...daha yazmak istiyorum ama bu konu beni geriyor ;) Anne olmak böyle bir şey işte... Mutluluğumuz da, üzüntümüz de hep çocuklarımızla ilgili... Hayat Evlatlarımıza hep şans ve sağlık versin... Mutlu hafta sonları...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Gözlemlerim söylüyor ben Onun Yalancısıyım...: Neşeli Günler...

Gözlemlerim söylüyor ben Onun Yalancısıyım...: Neşeli Günler... : Daha iki yıl öncesine kadar her Anneler günün de hüzünlenir ve ağlardım. ...